Aart-Jan schrijft

Op weg naar Kiev

Ik droomde dat op een mooie dag Aart mij met de auto afzette in de buurt van een station. Ik liep richting het station door een voetgangersstunnel en passeerde onder andere een convenience store die een beetje leek op wat je in Japan ook tegenkomt met het verschil dat in deze convenience store een Oekraïense man een beetje nors voor zich uit stond te kijken.

Tijdens het lopen door de voetgangersstunnel werd ik een beetje raar aangekeken door een meisje en later bleek dat dat meisje onderdeel was van een Nederlandse groep die ook op weg was naar Kiev. Aangekomen bij het spoor bleek ik met name alleen Nederlanders om mij te hebben. Ik vroeg aan een soort reisleider volgens mij gaan jullie met een zakelijk doeleinde naar Kiev. Kennelijk was ik op weg naar Kiev voor vakantiedoeleinden.

Toen ik op dat perron stond vroeg ik me af “waarom ga ik eigenlijk naar Kiev” want ik zal in de nachten waarschijnlijk geen oog dicht doen vanwege de bombardementen.

Het meisje dat mij eerder raar aangekeken had sprak me aan en zei niemand wil met me praten omdat ik zo’n raar gezicht heb. Inderdaad had ze een kap over haar gezicht en die kap trok ze van haar gezicht. Ik zei “meid het valt wel mee” maar het viel niet mee.