Wakker worden met bergen op de achtergrond en savannevlakte nabij is een bijzondere ervaring. Vandaag gaan we een eerste kijkje nemen bij het weeshuis. Dit veilige thuis voor 7 weeskinderen staat middenin de gemeenschap. Als we activiteiten organiseren staan er binnen de kortste keren tientallen kinderen voor je neus. De volwassenen zijn wat gereserveerder, maar vinden het toch ook wel leuk om te zien wat we allemaal voor de kinderen doen.
Het terrein bij het weeshuis is omvangrijk en er is ruimte genoeg voor nog veel meer activiteiten. Hoog op de wensenlijst staat een kleuterschool en een administratiegebouw. Een compleet gebouw construeren in twee weken is onmogelijk, maar Leo en Sven hebben het plan opgevat om in ieder geval de fundering te voltooien, waar dan later het kleuterschooltje op gebouwd kan worden. Samen met Tim wordt een geschikte plek uitgezocht, paaltjes worden de grond ingeslagen en de contouren van de kleuterschool worden al snel duidelijk. Het is voor de heren nog een behoorlijke opgave om aan de slag te gaan. Het is namelijk ongewoon warm voor het regenseizoen.
‘s Middags ga ik met Tim en Henk naar Tororo, de dichtstbijzijnde stad. Henk heeft vanuit Nederland korfbalmanden meegenomen en hij wil bij het weeshuis korfbalpalen in de grond slaan zodat er gespeeld kan worden. Een oudijzerhandel beschikt over de juiste materialen om korfbalpalen te construeren. Met een westerse ogen onbegrijpelijke inefficiëntie worden de palen op ingenieuze wijze in elkaar geklust. De werkzaamheden duren dusdanig lang dat we pas laat weer uit Tororo richting Chawolo vertrekken. Een enorm onweer barst los en het wordt snel donker. Over de slechte zandwegen is het zo een avontuurlijke rit terug. Maar de missie is geslaagd en de kinderen van Chawolo kunnen binnenkort korfbal gaan spelen.